روزنامه واشینگتنپست در تیرماه ۱۳۹۳، اعلام داشت ایران در بین ۲۴ کشوری قرار دارد که وضعیت آب در آنها خطرناک است. واشینگتنپست، بحران ایران را ناشی از برنامهریزی نادرست در دوران جمهوری اسلامی دانست.[۶] در خرداد سال ۱۳۹۳ خورشیدی، خبرگزاری جهانی طبیعت با انتشار خبری، بحران شدید آب را برای ایران بزرگترین چالش در دوران معاصر خواند. در این گزارش آمدهاست که بر اساس مستندات راهبردهای بینالمللی آینده (FDI)، ایران از سالها پیش در معرض بحران آب قرار داشته است، اما در سه دهه اخیر برای آن گامی برداشته نشدهاست. این گزارش حاکی از آن است که ایران از مرحلهٔ آمادگی برای خطر عبور کرده و هماکنون در خطر قرار دارد.[۷]
عیسی کلانتری، که در دههٔ ۱۳۷۰ وزیر کشاورزی جمهوری اسلامی ایران بوده است، بحران آب در ایران را تهدیدآمیزتر از خطر اسرائیل خوانده است.[۸] وی که مسئول وقت ستاد احیای دریاچه ارومیه بوده است در بهمن ماه ۱۳۹۳ وضعیت آب در ایران را چنین شرح داده است:[۹]
حجم آب در کره زمین ثابت و در مداری بسته به طور دایم در حال گردش است.
همچنین تنها ۳درصد از کل آبهای کره زمین که برای مصارف انسانی مانند کشاورزی و صنعت و شرب مناسب است شیرین میباشد از این مقدار نیز سه چهارم در یخهای قطبی و خارج از دسترس انسان است؛ بنابراین درصد بسیار کمی از آب دنیا برای ما قابل استفاده میباشد.
پیش بینی محققان دانشگاه کلرادو، حاکی است که ذخائر آب شیرین جهان هر سال کاهش مییابد و تا ۲۵سال دیگر نیمی از جمعیت جهان با مشکل کمبود آب شیرین مواجه خواهند بود. مطالعات نشان میدهد اکنون یک سوم جمعیت دنیا در نقاطی زندگی میکنند که آب کافی ندارند. در نواحی روستایی وضع به مراتب وخیم تر است. تنها ۲۹درصد مردم به منابع آب دسترسی دارند و تعداد کسانی که از تأسیسات بهداشتی استفاده میکنند، حتی به ۱۳درصد هم نمیرسد. مجمع عمومی سازمان ملل متحد یادآور میشود، نیمی از مردم جهان سوم حتی برای نوشیدن به آب پاکیزه دسترسی ندارند و با وجود این که سه چهارم بیماریهای انسانی به دلیل فقدان آب سالم، میباشد، معهذا ۷۵درصد مردم جهان سوم از داشتن آب بهداشتی محروم اند. بر پایه تخمینهای سازمان بهداشت جهانی، ۸۰ درصد بیماریهایی که گریبان گیر انسان است، مستقیماً با آب در ارتباط هستند. اگر آب آشامیدنی سالم در اختیار همه انسانها باشد، بی شک مرگ ومیر کودکان از بیماریهای مختلف از جمله اسهال به نصف کاهش پیدا خواهد کرد. میزان متوسط بارندگی سالانه در اروپا حدوداً ۷۵۰میلیمتر، در آسیا ۵۰۰میلیمتر، در ایران ۲۵۰میلی متراست؛ بنابراین در مقایسه با کشورهای پرباران، ایران از حداقل ریزشهای جوی برخوردار است با توجه به تقسیمبندیهای اقلیمی، استان ما جزو مناطق خشک و نیمه خشک محسوب میشود و تأمین آب در چنین اقلیمی واقعاً دشوار و پرهزینه است. در هر حال ما موظف هستیم، هیچ قطره آبی در هیچ گوشهای از این کشور بیهوده هدر نرود لذا باید در چگونگی مصرف آب و در فعالیتهای شخصی و روزانه در راستای صرفه جویی از آب پاکیزه مسئولانه عمل کنیم. همچنین با رشد جمعیت و گسترش شهرنشینی مصارف آبی افزایش مییابد. از سوی دیگر اعداد و ارقام حکایت از گران بودن هزینههای تأمین آب دارد.
ما را در سایت بحران آب در جهان و عواقب ناشی از آن دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 146